Het klinkt een beetje vreemd uit de mond van iemand die talloze vrije uren op het water doorgebracht heeft, maar water is gevaarlijk. We hebben in de afgelopen weken veel dagen gehad zoals nu: zonnig, warm, blauwe lucht met stapelwolken en een stevige, vlagerige bries. Weer waarbij het hart van iedere zeiler sneller gaat kloppen. Helaas ook van niet-zeilers, en dat kan tot fatale gevolgen leiden. Ik zou iedereen willen afraden een school- of bedrijfsuitje te organiseren in open, kenterbare zeilboten. Huur een schip van de bruine vloot, die zijn stabiel en als het weer plotseling verslechtert hebben ze een zware diesel om de onervaren gasten weer veilig thuis te brengen. Zo’n uitje wordt op een vaste datum gepland, en je moet als leider van de groep heel stevig in je schoenen staan om te zeggen: “jongens, vandaag gaat het niet door, het waait te hard”.
Als mede-organisator van tochten over zee heb ik dit dilemma enige malen persoonlijk ondervonden. Het helpt om van tevoren de criteria vast te stellen, bij ons was dat: bij windkracht 7 of meer varen we niet uit, bij windkracht 6 alleen als de route bezeild is. Natuurlijk kan het, zeker bij een meerdaagse tocht, voorkomen dat je opeens zwaar weer voor je kiezen krijgt, maar met genoeg water om je heen en een goed voorbereide bemanning hoeft dat geen problemen op te leveren. Maar zoek de narigheid niet op.
Van de droevige gebeurtenis op het Slotermeer weet ik niet veel meer af dan wat er in de kranten heeft gestaan. Als het waar is dat de verongelukte vrouw niet kon zwemmen en geen reddingsvest droeg, dan hebben de verantwoordelijke organisatoren iets uit te leggen. Op het Zeilersforum beschrijft een bezoeker een redding op het Sneekermeer, waarbij het gelukkig goed afliep. De drenkelingen droegen hier wel reddingsvesten.
Met onze vorige boot, de Buizerd, hebben we jaren in de jachthaven van Den Oever gelegen. Het was daar zo leuk dat je niet eens hoefde te varen om je al helemaal op vakantie te voelen. Vooral aan de baltsende futen met hun malle capriolen en later de jonkies in gestreepte pyjamaatjes op moeders rug bewaar ik de mooiste herinneringen. Maar om op de Waddenzee te komen was altijd een sluispassage nodig. Voor schepen die alleen maar een nachtje willen liggen om de volgende dag verder het Wad op te gaan hoeft dat nu niet meer, er is een nieuwe passantenhaven aan de buitenzijde van de sluis beschikbaar.