Waarschijnlijk hebt u het al op vele plaatsen gelezen: de Ecolution van Wubbo Ockels is aan de steiger gezonken en ernstig beschadigd. Eerst werd hier en daar schamper gesproken over een stukgevroren afsluiter, maar in de officiële versie van het verhaal staat dat de boot zeer doelbewust gesaboteerd is. Wie zou zo iets nu willen doen? Misschien is dit de eerste van een reeks terroristische aanslagen op duurzame projecten? Dan mag ik ook wel oppassen met mijn zonnepaneeltje.
Ook wat betreft antifouling woedt al jaren een stammenstrijd als het gaat om duurzaamheid. Organotin verbindingen zijn al lang verboden, maar ook bij een simpele zelfslijpende antifouling komen er stoffen in het water die daar eigenlijk niet horen. Daarom steekt geregeld het verhaal de kop op dat je antifouling kunt vervangen door vet. Indertijd heette het Melkfett, nu melden diverse zeilers dat ze uierzalf gebruiken. In de nieuwsgroep nl.sport.varen wordt het bezwaar opgeworpen dat het moeilijk is het vet er weer af te krijgen als later toch weer geschilderd moet worden, en dat het spul via de singels van de kraan ongevraagd op andere boten terecht komt.
Het onderwaterschip van de Colombine is in het voorjaar van 2009 geschilderd met Epifanes Foul-Away. Dit voorjaar hebben we er niets opgesmeerd, dus gewoon de oude laag gebruikt. Het roerblad was wel opnieuw in de antifouling gezet. Bij het hellingen dit najaar zag ik geen verschil. Op mijn vraag in de nieuwsgroep kreeg ik van diverse mensen het antwoord dat ze ook meer jaren met de antifouling deden. Waarbij wel moet worden vermeld dat twee van de drie afwisselend op zoet en zout water verbleven, volgens sommigen de beste manier om vrij van aangroei te blijven. Maar ja, ik kan moeilijk een pot zout in de haven van Huizen omkeren, dat is ook niet erg duurzaam.
